می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنارعکس من

نامه های کهنه ام را مو به مو از برکنی)

کسی را که دوست داری .تو را دوست نمیدارد

کسی که تو را دوست دارد .تو دوستش  نداری .

اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد ....

به رسم  وآیین هرگز به هم نمیرسند ......

این رنج است و زندگی یعنی این ......

هرچند ساده بود خيال رسيدنت
سخت است از تمام وجودم بريدنت
سخت است لحظه‌اي كه به پايان رسيده‌است
در نبض نبض ثانيه‌هايم تپيدنت
حالا كه خواستي بروي لااقل بدان
مرگ من است قصه‌ي تلخ نديدنت
تو سيب سرخ باغچه بودي كه سالها
دستان من دراز نمي‌شد به چيدنت
يا طرح تازه‌اي كه قلم موي من نخواست
بر بوم پاره پاره‌ي عمرم كشيدنت
گوشم پر است از همه‌ي آنچه گفته‌اي
حالا رسيده است زمان شنيدنت

افسوس افسوس

(نامه ی عاشقانه ی سوخته )

خدا نگهدار عزیزم  خدانگهدار عزیزم 

اما نمیشه باورم 

که تو از پیشم بری و منو با غصه هام تنها بزاری

بر سینه ی خود نوشتم فقط یکی را دوست دارم

یکی را دوست دارم

ولی افسوس  ولی افسوس

قلبم شکست  

برو خدا نگهدارت باشه عزیزم

گوش کن حرف مرا از تو سوالی دارم

روی آیینه چه تصویر محالی دارم؟!

آه پرواز چه رویای بلندی است ولی

هرچه دارم من از این بی پرو بالی دارم

آن شب سرد که تا دار جنونم بردند

هیچ کس جز تو نفهمید چه حالی دارم

شعله سر می کشد از حسرت خاکستری ام

گر چه چندی است دل رو به زوالی دارم

جرعه در جرعه غزلهای تو را می نوشم

آه امروز چه تصمیم زلالی دارم

قسمت نميشه انگار ،دست تو رو بگيرم
براي آخرين بار ، براي تو بميرم
گريه نكن كه اشكات ، براي من يه درده
تحمل غم تو ، منو ديوونه كرده
هيچكي مث من تو رو دوست نداره اينو از تو چشام ميتوني بخوني
تو بودی جونمو ،عمرمو ،كسي كه مي خواستمو ،قسم راستمو ،كي مي خواي بدوني؟
واسه عشق تو
همه چي دادمو
بجز غرورمو
كه اونم رفته به باد
بود و نبودمو
همه وجودمو
واسه تو دادمو
تو ميگي منو نمي خواي....

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

نظر بدید لطفا

نفرين به عشق و عاشقي

نفرين به بخت و سرنوشت

به اون نگاه كه عشقتو، تو سرنوشتِ من نوشت!

نفرين به من... نفرين به تو... نفرين به عشقِ من و تو!

به ساده بودنه منو... به اون دلِ سياهِ تو!

دوستان عزیزم خواهش میکنم نظر یادتون نره مرسی

 عشق ورزیدن خطاست

حاصلش دیوانگیست

 عشق بازان جملگی دیوانه اند

      عاشقان بازیگر این بازی طفلانه اند

 عشق کو 

عاشق کجاست

     معشوق کیست

               جنبش نفس است که عشقش خوانده اند

               آنکه میمیرد ز شوق دیدن امروز ما

               گر بیابد بیشتر

               گر ببیند دلبران تازه تر

               عشق عالم سوز خاموش می شود

               چهره ی ما هم فراموش می شود

 سنگ قبرم را نمی سازد کسی

     مانده ام در کوچه های بی کسی

بهترین دوستم مرا از یاد برد

  سوختم خاکسترم را باد برد

 اومدي بشکني بشکن از من ساده چي مونده

 قبل تو هر کي بوده تمام تار و پود سوزونده

هميني که باقي مونده واسه دلخوشي تو بشکن

تيکه تيکه هاي مو بردن آخرين عشقم تو بکن